قلم و دفتر

قحط باران بود و روز مرگ اقیانوس ها 

شب نخفتیم از صدای گریه^ءناقوس ها 

آه! دنیا باز در مرگ شقایق صبر کرد 

آه! لعنت بر زبان بسته ناقوس ها 

کهکشان در کهکشان اسطوره می غلتد به خاک 

برتر از اسطوره های عهد دقیانوسها 

کو قلمدان صداقت٬ کو مرکبدان درد 

حسن خود را می نمایانند این طاووسها 

کاروان صبحگاهی با شهیدان رفته است  

تا به کی سر مینهی بر بالش کابوسها 

چهره^ءآیینه هامان سخت پنهان مانده است 

 پرده بردارید از خوشرقصی سالوسها 

دسته گلها دسته دسته می روند از یادها 

شمع روشن کرده ای در رهگذار بادها ؟ 

سخت گمنامید اما٬ ای شقایق سیرتان 

کیسه می دوزند با نام شما٬ شیادها ! 

با شما هستم که فردا کاسه^ء سرهایتان 

خشت می گردد برای عافیت آبادیها 

غیر تکرار غریبی هان! چه معنی می کنید 

غربت خورشید را در آخرین خردادها 

با تمام خویش نالیدم چو ابری بی قرار 

 گفتم: ای باران که می کوبی به طبل بادها 

هان! بکوب اما به آن عاشق ترین عاشق بگو: 

زنده ای٬ ای زنده تر از زندگی! در یادها 

مثل دریا ناله سر کن در شب توفان و موج 

هیچ چیز از ما نمی ماند مگر فریادها!

با عرض سلام و خسته نباشید خدمت شما دوستداران این سایت.  

می خواستم یه معذرت خواهی به خاطر غیبتم بکنم  یه چند وقتی نبودم(به دلیل بعضی مشکلات از جمله امتحانات و....) ولی الان اومدم. 

اومیدوارم که از این پس بتونم با مطالبی که میذارم نظر شما رو جلب کنم.  

 به نام تک میکانیک قلب های تصادفی

   سلام بر تمام کسانی که در جاده ی زندگی با اون دست فرمان خوب و همه احتیاطی که میکردند ، بالاخره با وسیله ی نقیله ایی به نام عشق تصادف کردن. البته این وسیله ی نقلیه برای حمل و نقل آدما ساخته نشده ، خدا عشق رو تنها برای جابجایی قلب آدم آفرید... 

   چی بگم؟ نمیدونم!... راستش رو بخواید این ماه رو اختصاص داده بودم به امتحانات ، البته قصد نداشتم که اصلا آپ نکنم ، ولی پیش اومد و شما هم به بزرگی قلبتون ببخشید. انشا ا... این ماه به طور کامل فرق خواهیم داشت ، پس منتظر باشید. 

سرمد